Μακαρισμοί

Δημοσιεύτηκε: Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

 

Ερχονται ανώφελα στο νου ξανά και ξανά οι στίχοι του Αναγνωστάκη:
«Ενα χώρο να σταθούμε ζητήσαμε [...] 
Οπως, λ.χ. ο Γιώργος Τάδε, φίλος λυρικός ποιητής, ποζάρει επιμελώς και πείσμων στα πάνω ράφια των επαρχιακών βιβλιοπωλείων...»..., όταν στις περίοπτες βιτρίνες τους (και όχι μόνο των επαρχιακών, αλλά πρωτίστως των κεντρικών Αθηνών και Θεσσαλονίκης) αγέρωχα κυριαρχούν πολυτελείς εκδόσεις για τις οποίες ο Σωκράτης θα έλεγε: «Ο ουκ ειδώς του ειδότος, εν ουκ ειδόσι, πιθανώτερος έσται».
[  Μεταφραση  .[Επομένως, ενας μη ειδημων θα είναι πειστικότερος από ένα ειδικό ενώπιον όσων αγνοούν, εφόσον ο ρήτορας είναι πειστικότερος από το γιατρό.] Κι από εκεί τρέχει ο νους στην επί του Ορους Ομιλία και παραφράζει τους μακαρισμούς:
Μακάριοι οι δι' ους «άδακρυς πόλεμος και καθεύδοντος τρόπαιον». [(Εκείνοι που τους ήρθαν όλα εύκολα στη ζωή). (Σουίδας: ....λέγεται «επί των έξω παντός κινδύνου και ράστα και παρ' ελπίδα τα πράγματα κατορθούντων») (Κι ας θυμηθούμε λίγο τα γυμνασιακά μας: Ράδιον, ράον, ράστα=εύκολα, ευκολότερα, ευκολότατα)].
Μακάριοι οι «άδοντες ως εις Δήλον πλέοντες» και όσοι μπορούν κάθε φορά να λένε το: «Ου φροντίς Ιπποκλείδη», διότι συμβαίνει να μη γνωρίζουν τα προβλήματα, έχουν όμως έτοιμες τις λύσεις.
Μακάριοι οι αθώοι, οι μη γνωρίζοντες την ενοχή, διότι ενοχοποιούν τους άλλους και αθωώνουν τον εαυτό τους.
Μακάριοι οι ανυποψίαστοι και οι χαμογελαστοί που η ζωή τους τρέχει στην επιφάνεια των πραγμάτων, χωρίς να νοιάζονται για τις υπόγειες ροές της.
Η ασεβής παράφραση των μακαρισμών θα μπορούσε να συμπληρωθεί πάλι με λόγια του Χριστού για τους «μακάριους».
«Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς...».
Αγνωστο αν «εν τοις ουρανοίς», σίγουρα, ωστόσο, επί της γης.
Ομως, εκείνα τα «πάνω ράφια» της σιωπής, του πείσματος και της υπομονής, πόσο μας γοητεύουν και μας κρατούν τις δύσκολες ώρες της μόνωσης και της ανώφελης επίγνωσης.

ΣΧ.   Κοντα   στον    παραπανω    εικονιζομενο  και  διπλα  [πολυ  κοντα ]  στον   ΠΑΝΟ   ΘΑΣΙΤΗ,  εναν   απο  την   τριαδα   ΚΛΕΙΤΟΣ  -ΠΑΝΟΣ- ΜΑΝΟΛΗΣ    [ ανεξαρτητα   απο  την  διαδρομη   που  στη συνεχεια   ακολουθησε  ο  καθεις  τους,  θα  ειχαν  τους  λογους τους, ]  συμπληρωσα   και   εκτισα  τον δικο μου  'κοσμο'  ...........μικρο   και  ταπεινο   αλλα  'δικο'  μου.