Εφημ. ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ........
Οπως διαπιστωνουμε το παρακατω διατυπωθηκε εξι μηνες .. πριν....Κι ομως παρα το γεγονος οτι η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ πλεον εχει προχωρησει και ο ΑΣΘΕΝΗΣ που λεγεται ΕΛΛΑΔΑ βρισκεται σε ΒΑΘΕΙΑ ΣΥΨΗ..........τιποτε δεν ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ''ΔΗΘΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.''
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΕΤΑΞΑ*
g.a.metaxas@gmail.com
Η γενικευμένη πολιτική κρίση είναι κατάληξη της αρρώστιας που χρόνια τώρα δέρνει τον τόπο. Με το θάνατο του τελευταίου Αρχηγού, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης πέρασαν το σύνθημα ότι «τελείωσε η εποχή των οραματιστών». «Oι ηγέτες πρέπει να είναι διαχειριστές».
Ηταν η επιχειρηματολογία που έφερε τον καθηγητή με το μπλοκάκι, που έφερε τον «εκσυγχρονισμό», που έφερε την ασάφεια ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά.
Η Εξουσία δεν είχε χρώμα, ήταν θέμα τεχνοκρατών και χρηματιστών. Οι πολιτικοί μας διαπαιδαγωγήθηκαν να είναι απλά οι διαχειριστές της Εξουσίας (κατά το διαχειριστές της πολυκατοικίας).
Να ασκούν την Εξουσία, όπως οδηγούν οι μαθητευόμενοι σε σχολή οδηγών. Δηλαδή, να οδηγούν, με διπλά πεντάλ (για το δάσκαλο – τα Αφεντικά). Οπότε, όλο τους το ταλέντο εξαντλείται στην προσωπική τους επικράτηση. Μ’ αυτά στο νου τους μεγάλωσαν, έτσι προχώρησαν, γι’ αυτά τα προσόντα τούς επέλεξαν για τα ψηλότερα. Στόχοι χωρίς αρχές, ευλύγιστες τακτικές, τρικλοποδιές, προσωπική προβολή. Οσοι δεν είχαν αυτά τα προσόντα, τους παραμέριζαν, τους βούλιαζαν. «Ανεδαφικοί, απόλυτοι, ιδιόρρυθμοι, μη συνεργάσιμοι, εξωπραγματικοί», αναθεματίζονταν όσοι είχαν για την πολιτική άλλη αντίληψη.
Τα αποτελέσματα φανερά: γενική αποσύνθεση.
Μια ομάδα ανθρώπων της εξουσίας που επιμένει να δίνει εντολές σε υπηκόους οι οποίοι αρνούνται και να τους χαιρετήσουν, όταν δεν τους γιουχάρουν. Οι πιο καπάτσοι απ’ αυτούς έχουν εξασκηθεί να μιλούν για τα γεγονότα και να τα κριτικάρουν, θαρρείς και αυτά δεν οφείλονται σ’ αυτούς, θαρρείς και γίνονται μόνα τους.
Νομίζουν ότι με το τρικ αυτό από κρινόμενοι γίνονται κριτές.
Οι ίδιοι κηρύττουν πως οι συνθήκες απαιτούν τόλμη, αποφασιστικότητα, οικονομία χρόνου, αλλαγή πορείας, τέτοια.
Οι ίδιοι συνεχίζουν αυτά που ξέρουν. Τους τακτικισμούς τους. Κατά πώς πορεύτηκαν μέχρι τα τώρα. Προσφυώς, οι ίδιοι μας είπαν «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Μετά δυο χρόνια διαπιστώνουμε ότι βουλιάζουμε. Ομως, εμείς, οι ζωές μας, έχουμε αλλάξει δραματικά. Τι να φταίει; Αυτοί είναι που δεν άλλαξαν. Καιρός να τους αλλάξουμε !
*Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΑΞΑΣ είναι πολιτικός μηχανικός
Οπως διαπιστωνουμε το παρακατω διατυπωθηκε εξι μηνες .. πριν....Κι ομως παρα το γεγονος οτι η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ πλεον εχει προχωρησει και ο ΑΣΘΕΝΗΣ που λεγεται ΕΛΛΑΔΑ βρισκεται σε ΒΑΘΕΙΑ ΣΥΨΗ..........τιποτε δεν ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ''ΔΗΘΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.''
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΕΤΑΞΑ*
g.a.metaxas@gmail.com
Η γενικευμένη πολιτική κρίση είναι κατάληξη της αρρώστιας που χρόνια τώρα δέρνει τον τόπο. Με το θάνατο του τελευταίου Αρχηγού, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης πέρασαν το σύνθημα ότι «τελείωσε η εποχή των οραματιστών». «Oι ηγέτες πρέπει να είναι διαχειριστές».
Ηταν η επιχειρηματολογία που έφερε τον καθηγητή με το μπλοκάκι, που έφερε τον «εκσυγχρονισμό», που έφερε την ασάφεια ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά.
Η Εξουσία δεν είχε χρώμα, ήταν θέμα τεχνοκρατών και χρηματιστών. Οι πολιτικοί μας διαπαιδαγωγήθηκαν να είναι απλά οι διαχειριστές της Εξουσίας (κατά το διαχειριστές της πολυκατοικίας).
Να ασκούν την Εξουσία, όπως οδηγούν οι μαθητευόμενοι σε σχολή οδηγών. Δηλαδή, να οδηγούν, με διπλά πεντάλ (για το δάσκαλο – τα Αφεντικά). Οπότε, όλο τους το ταλέντο εξαντλείται στην προσωπική τους επικράτηση. Μ’ αυτά στο νου τους μεγάλωσαν, έτσι προχώρησαν, γι’ αυτά τα προσόντα τούς επέλεξαν για τα ψηλότερα. Στόχοι χωρίς αρχές, ευλύγιστες τακτικές, τρικλοποδιές, προσωπική προβολή. Οσοι δεν είχαν αυτά τα προσόντα, τους παραμέριζαν, τους βούλιαζαν. «Ανεδαφικοί, απόλυτοι, ιδιόρρυθμοι, μη συνεργάσιμοι, εξωπραγματικοί», αναθεματίζονταν όσοι είχαν για την πολιτική άλλη αντίληψη.
Στον κόσμο τους έχει επικρατήσει το «κεραμεούν και φαύλον… που
κιόλας μερικούς αγυρτικώς εξαπατά…» ( Καβάφης). Καλλιστεία προσωπικών
μικροπολιτικών.
Η πραγματική πολιτική
δεν τους απασχολεί. Την ασκούν εργολαβικά οι Επικυρίαρχοι και
υπεργολαβικά οι «νταβατζήδες» (ο τολμηρός χαρακτηρισμός ανήκει στον
πολιτικό που δεν τόλμησε να τους πολεμήσει).Τα αποτελέσματα φανερά: γενική αποσύνθεση.
Μια ομάδα ανθρώπων της εξουσίας που επιμένει να δίνει εντολές σε υπηκόους οι οποίοι αρνούνται και να τους χαιρετήσουν, όταν δεν τους γιουχάρουν. Οι πιο καπάτσοι απ’ αυτούς έχουν εξασκηθεί να μιλούν για τα γεγονότα και να τα κριτικάρουν, θαρρείς και αυτά δεν οφείλονται σ’ αυτούς, θαρρείς και γίνονται μόνα τους.
Νομίζουν ότι με το τρικ αυτό από κρινόμενοι γίνονται κριτές.
Οι ίδιοι κηρύττουν πως οι συνθήκες απαιτούν τόλμη, αποφασιστικότητα, οικονομία χρόνου, αλλαγή πορείας, τέτοια.
Οι ίδιοι συνεχίζουν αυτά που ξέρουν. Τους τακτικισμούς τους. Κατά πώς πορεύτηκαν μέχρι τα τώρα. Προσφυώς, οι ίδιοι μας είπαν «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Μετά δυο χρόνια διαπιστώνουμε ότι βουλιάζουμε. Ομως, εμείς, οι ζωές μας, έχουμε αλλάξει δραματικά. Τι να φταίει; Αυτοί είναι που δεν άλλαξαν. Καιρός να τους αλλάξουμε !
*Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΑΞΑΣ είναι πολιτικός μηχανικός
Πίσω 
Αρχιμανδρίτης
June 2nd, 2012 | Author: 
Posted in