Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΧΑ 2011. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΧΑ 2011. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ , που σαν τους βλεπω σκιαζομαι

Ανοιξη   και   τοτε!   Εκει   απο  το  Ακριτικο   Καστελόριζο  μαθαμε   πως  για το  καλο μας
με  την  ''ΘΕΛΗΣΗ''!!!  μας , αποφασισαμε  να   επιτρεψουμε  το  ''πηδημα''
Ηταν  τοτε , που  μετα  το  Δημοτικο , ξαναθυμηθηκα  τον  Θαναση  Διακο...σε  κεινο  το
''για  δες  καιρο  που  διαλεξε  ο  χαρος  να  με  παρει''
 Ασε  που  ψυχοπονεσα  και  κεινη  την  ''κυρα  της ΡΟ''μεταχρονολογημενα



Ενα    χρονο   μετα ,  και  με  φοντο  το  Νησι  του  ΚΑΝΑΡΗ   [ του  αρεσουν  τα  καδρα  ]
--οσο  να πεις  νοιωθει  μια  εθνικη  περηφανια,  μια  αναταση-
ιδιαιτερα   οταν  το  κοκορετσι  που  εφαγες  ηταν  για  μαρκαλωμα,  τον  ακουω  να επαναλαμβανεται
[ τι  τους  πληρωνουμε  ρε  σεις  τους   συμβουλους,  αλλαξτε  κατι  στο κειμενο]


 Αισιόδοξα, αποφασιστικά, φτιάχνουμε την Ελλάδα
[   γιατι  ρε, τι ειναι;;;; χωραφι  σου;;;]

thumb











Παρά τις δυσκολίες, η Ελλάδα σήμερα αλλάζει και ξαναγεννιέται... Μέσα από τις προσπάθειες όλων μας, αλλάζουμε νοοτροπίες και αντιλήψεις»
[ δηλαδη   εγω  τωρα  να   πουμε;;; πρεπει  ν' αποκτησω  τις  δικες  του  αντιληψεις;;;; μαζεψτε τον......]   κατι  μου  θυμιζει  αυτο..............!!!!
«Θα καταφέρουμε στο τέλος να έχουμε μία πατρίδα για την οποία θα είμαστε υπερήφανοι. Δικαιοσύνης και ανάπτυξης»
«Εύχομαι σε όλους χρόνια πολλά. Το Πάσχα συμβολίζει για τον Ελληνισμό, για όλους μας, το ξεκίνημα μιας νέας ζωής. Και παρά τις δυσκολίες, η Ελλάδα σήμερα αλλάζει και ξαναγεννιέται.
 [ μαλιστα,   τωρα  καταλαβα  γιατι  μας  γαργαλανε  τον  κ....ο,  ως  νεογεννητα  πρεπει  να κλαψουμε, μη  και  δεν  οξυγονωθουμαι   και  ''παθουμε ''  μια  καθυστερηση......]
 Σκεφτόμαστε υπεύθυνα το κοινό καλό, τα παιδιά μας, το αύριο.
Παρά τις δυσκολίες, περπατάμε μαζί αυτόν τον δρόμο,[  δηλ.  τωρα  εγω  περπατω  μαζι  του, μαθαινω  τα  πρωτα  βηματα  .......τα  χαπια μου , κοιτα  που  θα με μπλεξει  και  θα  απολογουμαι  εγω  στο  τελος] σπάμε την απαισιοδοξία και τη μοιρολατρία, παίρνουμε την αλλαγή στα χέρια μας.[  αστην   κατωωωωω!!!!]
 Και θα πετύχουμε.Θα καταφέρουμε στο τέλος να έχουμε μία πατρίδα για την οποία θα είμαστε υπερήφανοι.
 Αισιόδοξα, αποφασιστικά, φτιάχνουμε την Ελλάδα της δημιουργίας.»
''Σαν  τον  λιβα  που καιει  τα σπαρτα ''
Και  να  που  ξαναθυμαμαι  τα  ποιηματακια   
''Μπουρλοτο    απο  την  Υδρα/ μπουρλοτο  απ'  τα  ψαρα/
καψανε  την   Ελλαδα  / μας  πηραν  τα  βρακια..
----ενταξει   το  ποιηματακι  αλλα  ελεγε,  εγω  ετυχε  να μεγαλωσω  και  μπορω  ν'  ακουσω  το  
 ΚΑΝΟΝΙ.
Αντε   μπρε  μπιρομ  να  τελειωνουμε!!!!!!  καθως  μας  τελειωσαν  τα  προφυλακτικα.
[ καλα  πρεπει να με πειραξε  το  κοκορετσι.....]
Τωρα   αν  θετε  να  πιστεψετε  τον  Αντωνακι  τον  Πολιτευομενο, περι  ελπιδας  κλπ.
κατι  θα  γνωριζει  περιμενοντας   είκοσι  χρονια  προκειμενου  να  γινει  αρχηγος!!!!
Αληθεια   γνωριζει  κανεις  πως  περνουσε  την φτωχεια  του  είκοσι  χρονια;;;;

Αντε   και  του  χρονου  στα  ΣΠΙΤΙΑ  τους

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

ΣΤΑΥΡΟΣ


Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη


Ήταν μεσημέρι στα ρολόγια τ' ουρανού
ήτανε σκοτάδι στα μεσάνυχτα του νου
τότε που σε πήραν κι ήρθα πρώτη να σε βρω
καρφωμένο απάνω σ' ένα δέντρινο σταυρό.

Γύρω σου ποτάμια, κυπαρίσσια και βουνά
σού 'δειχναν το δρόμο που δε βγάζει πουθενά.

Ήμουνα για σένα και γυναίκα κι αδερφή
πότε Παναγιά σου πότε λύκαινα κρυφή
μού 'δινες μαχαίρι να μοιράσω το ψωμί
χάρη δε ζητούσες δε ζητούσες πληρωμή.

Τώρα είσαι ξένος τα πουλιά δε χαιρετάς
σ' άλλα περιβόλια φτερουγίζεις και πετάς.

Γράφω τ' όνομά σου στ' ασημένιο το νερό
τι να περιμένω πες μου τι να καρτερώ
ξέρω πως αν ήταν και ξυπνούσες μιαν αυγή
πάλι το σταυρό σου θά 'χαν έτοιμο στη γη.
Διαβάστε Περισσότερα »

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.
Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Ξαρχάκος & Δέσπω Διαμαντίδου.Από τον δίσκο "ΤΑ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ", 1991.
Άλλες ερμηνείες: Δήμητρα Γαλάνη.

Μια Κυριακή στην Κοκκινιά
στην παιδική μου γειτονιά
είδα μια γριά χοντρομπαλού
που ο νους της έτρεχε αλλού

Την κοίταξα με κοίταξε
σαν κουκουβάγια σε μπαξέ
και μου' πε με φωνή θολή
που μάνα θύμιζε τρελή:

«Σε χώμα φύτρωσα ζεστό
αιώνες πριν απ' τον Χριστό.
Ζούσα καλά κι ευχάριστα
κι έπαιρνα μόνο άριστα.

Μα σαν προχώρησε ο καιρός
έγινε ο κόσμος μοχθηρός
και με βατέψανε, που λες,
αράδα βάρβαρες φυλές

Σελτζούκοι Σλάβοι Ενετοί
λες κι ήταν όλοι τους βαλτοί
Τότε κατάλαβα γιατί
καμένο ήμουνα χαρτί
δίχως χαρά δίχως γιορτή

Σιγά σιγά και ταπεινά
μ' αγώνες και με βάσανα
καινούργια έβγαλα φτερά
μα ήρθαν τα χειρότερα

Είδα το ίδια μου παιδιά
να δίνουν σ' άλλους τα κλειδιά
και με χιλιάδες ψέματα
με προδοσίες κι αίματα
να μου σπαράζουν την καρδιά

Γι' αυτό μια νύχτα σκοτεινή
θ' ανέβω στην Καισαριανή
με κουρασμένα βήματα
να κλάψω για τα θύματα
στ' αραχνιασμένα μνήματα

Κι εκεί ψηλά στον Υμηττό
αντίκρυ στον Λυκαβηττό
μικρό κεράκι θα κρατώ
να φέγγει χρόνους εκατό»





Διαβάστε Περισσότερα »