Συλλογικοτητες ''ΝΑΙ'' Παρεες...''ΟΧΙ''

Επανοδος στις ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ..........κλικ

24.2.12 | Posted by Ακτιβιστής

Μόνη λύση οι συλλογικότητες αγροτών που θα ξαναχτίσουν την παραγωγή

του Σάββα Πασχαλίδη


Για να υπάρχει ζωή, εκτός από νερό και οξυγόνο, χρειάζεται και τροφή και για να υπάρχει τροφή πρέπει κάποιοι να την παράξουν. Στη χώρα μας, αυτός ο τομέας είχε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Από τότε που υπάρχουμε ως κράτος, μετά την Τουρκοκρατία, περάσαμε από διάφορα στάδια –τσιφλικάδες, μεγάλες εκτάσεις στην εκκλησία– αγώνες για ένα κομμάτι γη, χωρίς αφέντες. Είναι γνωστοί οι αγώνες του Κιλελέρ και όχι μόνο.

Μια μικρή αναδρομή


Ας δούμε τη χώρα μας μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 κι έπειτα, όπου βγήκε η Ελλάδα από έναν πόλεμο με τραγικές ανθρώπινες απώλειες. Στη συνέχεια, μετά την ανταλλαγή, κατακλίστηκε η χώρα από πρόσφυγες, όχι μόνο στα αστικά κέντρα, αλλά κυρίως στην ύπαιθρο. Το μεγαλύτερο μέρος τους στη Μακεδονία. Μοιράστηκε η γη ανάλογα με τους κατοίκους και τα μέλη των οικογενειών σε μικρούς κλήρους συντήρησης (έτσι αναφέρονταν στις διανομές η ανταλλάξιμη περιουσία στις περιοχές του εποικισμού).
Άρχισε ένας αγώνας δημιουργικός και πολύ γρήγορα η χώρα απέκτησε αυτάρκεια σε προϊόντα που κάλυπταν τις ανάγκες της. Είχαμε αυτάρκεια σε δημητριακά, γάλα, κρέας κ.λπ. Και πριν ακόμα αποκαταστήσει τα προβλήματα της προσφυγιάς, είχαμε και την εισβολή των κατακτητών του Χίτλερ, όπου ο κόσμος της γης στήριξε αυτόν τον αγώνα, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να σταθεί το ΕΑΜ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, με άδεια χωριά χωρίς παραγωγή και χωρίς συσσίτια.
Δεν έχουμε αυταπάτες βέβαια, ζούσαμε και ζούμε σε καπιταλισμό, γι’ αυτό όταν παράγεται πλούτος, δίπλα υπάρχουν αυτοί που οργανώνουν ένα σύστημα για το κέρδος. Έτσι δημιουργήθηκαν από το κράτος οι Γεωργικοί Πιστωτικοί Συνεταιρισμοί, ένα μοντέλο συνεταιρισμού που πίστωνε τους αγρότες για τα εφόδια που χρειάζονταν για τις καλλιέργειες, μέσω της Αγροτικής Τράπεζας. Και όταν ερχόταν η συγκομιδή που οργάνωνε η ΚΥΔΕΠ, περνούσε η Αγροτική Τράπεζα (στο καφενείο του κάθε χωριού) να πληρώσει τους αγρότες, αφού είχε πιστωθεί για τα εφόδια με τόκο (φυσικά) που δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν ποτέ στην Αγροτική Τράπεζα.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!!!!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Σκόρδα........μη τους Ματιασουμε!!!!

Του Γιώργου Λακόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011

Ο Δημήτρης Κουλουριάνος ανήκει σε ένα, άτυπο, «κουαρτέτο» οικονομολόγων που έκανε αισθητή την παρουσία του στα ελληνικά πράγματα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Οι άλλοι ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Αδαμάντιος Πεπελάσης και ο Απόστολος Λάζαρης. Ογδοντάρης σήμερα, πάντα θυμόσοφος και ακμαίος, έχει αποσυρθεί στην Κορώνη και καλλιεργεί τα κτήματά του, σαν κανονικός αγρότης. Μιλάει σπάνια για τον δημόσιο βίο. Αλλά την περασμένη Κυριακή έδωσε συνέντευξη στο «Βήμα». Για όσους θέλουν να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές φώτισε με καθαρό τρόπο τις πηγές της δημοσιονομικής κακοδαιμονίας, αναφερόμενος στη δεκαετία του 1980. Και με σοφία έβαλε σε μια μόνο φράση το πραγματικό πρόβλημα της χώρας σήμερα:

- «Φτάσαμε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη».

Ενας βετεράνος της οικονομικής επιστήμης, με σταδιοδρομία στην Παγκόσμια Τράπεζα και τον ΟΟΣΑ, αλλά και στην πολιτική, λέει τα πράγματα τόσο απλά όσο πράγματι είναι. Δεν αναλώνεται σε αμπελοφιλοσοφίες σαν πολλούς νεότερούς του - στην οικονομία και στην πολιτική. Αγγίζει με απλό τρόπο την ουσία των πραγμάτων. Η οποία δεν είναι τα σπρεντ, το κούρεμα και οι αεριτζίδικοι υπολογισμοί των οικονομολογούντων της μόδας.

Είναι το σκόρδο που ξεκινάει από ένα δηλητηριασμένο από τα φυτοφάρμακα χωράφι της Ανατολικής Ασίας και φτάνει ώς την Κορώνη. Η διαδρομή του αποκαλύπτει την αναπτυξιακή ακινησία της χώρας. Και την αντι-αναπτυξιακή κουλτούρα των κατοίκων της.

Το παράδειγμα του Κουλουριάνου λέει για τη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας περισσότερα και από πυκνογραμμένη έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η ελληνική γεωργία μπορεί να εξασφαλίσει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της χώρας - σε μια μεγάλη κατηγορία προϊόντων. Να αλλάξει το εμπορικό ισοζύγιο με ενίσχυση της εξαγωγικής δραστηριότητας. Αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: εισάγονται όσα μπορεί να παραγάγει η ελληνική γη.

Η τρόικα ενδιαφέρεται για τη δημοσιονομική εξυγίανση κόβοντας μισθούς, αλλά δεν διέθεσε ούτε ώρα για την αναβάθμιση της παραγωγικής διαδικασίας σε τομείς με ισχυρά πλεονεκτήματα.

Η κυβέρνηση υποτιμά το ότι η ελληνική γεωργική παραγωγή μπορεί να εξελιχθεί σε αναπτυξιακό βραχίονα ίσης αξίας με τον τουρισμό. Αλλά κοντά στον νου κι η γνώση. Τα σκόρδα του παλιού οικονομολόγου παραπέμπουν στην ατάκα του γερμανού αρχιτέκτονα Βάλτερ Γκρόπιους: «Το μυαλό είναι σαν την ομπρέλα: λειτουργεί καλύτερα όταν είναι ανοικτό».

 

Διαβάστε Περισσότερα »