ΗΠΑ 2007 θυμασαι τι μου ελεγες;;;;

  ....εδω  ειναι  Ελλαδα, θα ξεσηκωθουν  οι  πετρες!!!! 

Εγω  βλεπω  μονο  τουβλα!!!!

Ελλαδα 2012!!!!!!!!!!!!!!!!  klik

“SICKO”, ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΜΟΥΡ

Πεθαίνοντας χωρίς περίθαλψη στις Η.Π.Α.

Γράφει ο Στράτος Κερσανίδης

«Αρνήθηκα σε ασθενή μια απαραίτητη επέμβαση, που θα του έσωζε τη ζωή, με αποτέλεσμα να πεθάνει. Στην πραγματικότητα αυτό που έκανα, γλίτωσε την εταιρεία μου από μισό εκατομμύριο δολάρια». Τι να προσθέσει κανείς παραπάνω μετά από τη συγκλονιστική αυτή δήλωση – απολογία μιας γιατρού, επιθεωρήτριας υγείας η οποία εργαζόταν σε μια ασφαλιστική εταιρία, μπροστά στο φακό του Μάικλ Μουρ; Μέσα από τα λόγια της αναδύεται όλη η θλιβερή πραγματικότητα του αμερικανικού συστήματος υγείας, το οποίο τοποθετεί το κέρδος πάνω από την υγεία και τη ζωή των πολιτών. Μία πραγματικότητα την οποία καταδεικνύει ο δαιμόνιος ντοκιμαντερίστας, Μάικλ Mουρ με τη νέα του ταινία «Sicko». Ο κυνισμός των ασφαλιστικών και των φαρμακευτικών εταιριών, καθώς και των πολιτικών που τις καλύπτουν, αποκαλύπτονται από τον Μουρ σε ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο πριν ακόμη προβληθεί στις αμερικανικές αίθουσες, αντιμετώπισε προβλήματα. Έτσι, ο σκηνοθέτης φοβούμενος πως το φιλμ κινδυνεύει να κατασχεθεί –επειδή γύρισε σκηνές στην Κούβα χωρίς να πάρει άδεια από τις αρχές των Η.Π.Α.- φρόντισε να βγάλει, καλού – κακού, μια κόπια στο εξωτερικό.

Όλα ξεκίνησαν, όταν ο Μουρ αποφάσισε να ζητήσει από τους αμερικανούς να του καταγγείλουν περιστατικά σχετικά με προβλήματα που αντιμετώπισαν όταν χρειάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τις ασφαλιστικές εταιρίες για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Μέσα σε μία εβδομάδα η ηλεκτρονική διεύθυνσή του είχε κατακλειστεί από 25.000 περιστατικά! Από εκεί και ύστερα ξεκίνησε η έρευνα, έγιναν συνεντεύξεις, συγκεντρώθηκε ένα υλικό 500 ωρών (!) για να καταλήξει στο «Sicko», μια ταινία καταπέλτη για ένα σύστημα υγείας που αντί να κοιτάζει τους ανθρώπους, μετράει τα τραπεζικά αποθέματα των εταιριών.

Στις Η.Π.Α. υπάρχουν 50 εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι στερούνται οποιασδήποτε ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και μπορούν ανά πάσα στιγμή να «ψοφήσουν» σαν σκυλιά στο δρόμο. Τι γίνεται όμως με τα 250 εκατομμύρια των ασφαλισμένων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες; Εδώ είναι το ζουμί της ιστορίας, αφού μπορεί οι άνθρωποι να πληρώνουν κανονικά, αλλά οι υπηρεσίες που τους παρέχονται είναι ανεπαρκείς. Τι ανεπαρκείς δηλαδή, αφού στην ταινία καταγράφονται περιστατικά «ασφαλισμένων» οι οποίοι δεν μπορούσαν να κάνουν τις ενδεικνυόμενες εξετάσεις επειδή οι εταιρίες δεν πλήρωναν. Ξαναδιαβάστε την εισαγωγή για να καταλάβετε τι εννοώ, ή μάλλον, τι εννοεί ο Μουρ.