μαρτυρία:
«Χιροσίµα (6 Αυγούστου
1945)
»... Ξαφνικά µια
εκτυφλωτική λάµψη µ' έκανε να τιναχτώ, τα σπίτια µπροστά µας άρχισε να τρέµει
και, σε µερικά λεπτά, σωριαζόταν σε ερείπια µέσα σ' ένα σύννεφο από σκόνη. Γύρω
µας κι άλλα κτίρια κατέρρεαν σαν τραπουλόχαρτα. Φλόγες ξεπήδησαν από τα
χαλάσµατα κι άρχισαν να φουντώνουν µε τη βοήθεια ενός ανέµου που γινόταν όλο και
σφοδρότερος…. Είδα να παρελαύνουν από µπροστά µου ανθρώπινες σκιές, που έµοιαζαν
µε λιτανεία φαντασµάτων. Μερικές απ' αυτές φαίνονταν να υποφέρουν από πόνους
φρικτούς και βάδιζαν µε τα χέρια τεντωµένα. Αυτές οι µορφές µού προξένησαν
ιδιαίτερη περιέργεια. Τέλος κατάλαβα ότι ήταν άνθρωποι φρικιαστικά καµένοι που
ήθελαν να αποφύγουν την οδυνηρή επαφή των χεριών τους µε τα πληγωµένα πλευρά
τους…. Οι σιωπηλοί δρόµοι ήταν γεµάτοι από πτώµατα. Η Χιροσίµα δεν ήταν πια µια
πόλη, αλλά µια φλογισµένη έρηµος.»
(Μισιχίκο Χασίγια,
Ηµερολόγιο της Χιροσίµα, Β. Σκουλάτου-Ν. Δημακοπούλου-Σ. Κόνδη, Ιστορία
Νεότερη και Σύγχρονη, ΟΕΔΒ, Αθήνα 1983)
ΣΧΟΛΙΟ.
Δεν στοχευω σε μια επι πλεον υπενθυμιση πολλοι θα το εχουν κανει..... Εδω θελω να τονισω το ανατριχιαστικο για μενα οξυμωρο πως ειναι δυνατον να δίνεις το ονομα ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ........στον ΘΑΝΑΤΟ!!!
Ο πιλοτος PAUL TIBBETS ειχε δώσει στο βομβαρδιστικο που εσπειρε τον θανατο το ονομα της μητερας του
Δεν στοχευω σε μια επι πλεον υπενθυμιση πολλοι θα το εχουν κανει..... Εδω θελω να τονισω το ανατριχιαστικο για μενα οξυμωρο πως ειναι δυνατον να δίνεις το ονομα ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ........στον ΘΑΝΑΤΟ!!!
Ο πιλοτος PAUL TIBBETS ειχε δώσει στο βομβαρδιστικο που εσπειρε τον θανατο το ονομα της μητερας του
ENOLA GAY
Όπως έλεγε ο ίδιος ο Τίμπετς, που ποτέ δεν μετάνιωσε για
την πράξη του, επρόκειτο για πατριωτικό καθήκον. Έλεγε, ακόμα, ότι
κοιμόταν ήρεμος τα βράδια.
Το 2005 είχε δηλώσει σχετικά σε εφημερίδα του Κολάμπους του Οχάιο, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια, ότι «έπρεπε να βάλουμε τα συναισθήματά μας στο περιθώριο. Γνωρίζαμε ότι η βόμβα θα σκότωνε κόσμο αριστερά και δεξιά».
Μετά τον πόλεμο είχαν κυκλοφορήσει ψευδείς φήμες, που τις γνώριζε και ο ίδιος και έπρεπε να αντιμετωπίσει όπως έλεγε, για το ότι είχε τρελαθεί ή ότι ήταν αλκοολικός.
Το 2005 είχε δηλώσει σχετικά σε εφημερίδα του Κολάμπους του Οχάιο, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια, ότι «έπρεπε να βάλουμε τα συναισθήματά μας στο περιθώριο. Γνωρίζαμε ότι η βόμβα θα σκότωνε κόσμο αριστερά και δεξιά».
Μετά τον πόλεμο είχαν κυκλοφορήσει ψευδείς φήμες, που τις γνώριζε και ο ίδιος και έπρεπε να αντιμετωπίσει όπως έλεγε, για το ότι είχε τρελαθεί ή ότι ήταν αλκοολικός.
Εν τω μεταξύ, ο Τίμπετς
διοικούσε το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων στο Πεντάγωνο.
Αποστρατεύτηκε τελικά το 1966.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου