Γράφει ο Θέμης Τζήμας
Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Στην ελληνική ταινία «Η βίλα των οργίων», η ιδιοκτήτρια της εν λόγω βίλας - κόρη ναυάρχου- που τη νοίκιαζε ως καταφύγιο συμπαθεστάτων κατά τα άλλα μοιχών, πανικόβλητη μπροστά στον αστυνομικό που έχει καταλάβει τι γίνεται θυμάται να παρακαλέσει: «μιλάτε μου στον πληθυντικό… θα με υποχρεώσετε». Συμπυκνώνει έτσι την υποκρισία των τρόπων της «καλής κοινωνίας», που δεν έχει κανένα πρόβλημα να βγάζει λεφτά με διαφόρους τρόπους αλλά δε διανοείται να εγκαταλείψει τον καθωσπρεπισμό της.
Αυτή την αντίληψη και νοοτροπία θυμίζει η δεκάωρης καθυστέρησης πατριωτική έξαρση του κυβερνητικού εκπροσώπου στο τελευταίο- αλλά όχι πρώτο- κρούσμα ιταμής συμπεριφοράς των υπαλλήλων της τρόικας. Ακολουθήθηκε δε, από διάβημα της κυβέρνησης και φυσικά από δημοσιεύματα για υπουργούς που δήθεν εξεγέρθηκαν εναντίον του ύφους - πάντα και μόνο εναντίον αυτού- της τρόικα.
Το επικοινωνιακό στήσιμο είναι γνωστό: οργανώνουμε μία σύγκρουση πάνω στο δευτερεύον ζήτημα, το ύφος με το οποίο εκφέρονται οι αποφάσεις και όχι με τις αποφάσεις καθ’ εαυτές. Οι «κακοί» ζητούν περίπου συγγνώμη ή δείχνουν έστω μια κάποια κατανόηση στις ...
ανησυχίες μας, ώστε να καταπιούμε το υποκατάστατο εθνικής ικανοποίησης. Κατόπιν, οι «λαγοί» της ελίτ- συγκεκριμένοι υπουργοί, μεγάλο- δημοσιογράφοι, κάποιοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης και οι εθνικοί επιχειρηματίες- αναλύουν τα θεαματικά αποτελέσματα που θα φέρει η επιβληθείσα πολιτική.
ανησυχίες μας, ώστε να καταπιούμε το υποκατάστατο εθνικής ικανοποίησης. Κατόπιν, οι «λαγοί» της ελίτ- συγκεκριμένοι υπουργοί, μεγάλο- δημοσιογράφοι, κάποιοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης και οι εθνικοί επιχειρηματίες- αναλύουν τα θεαματικά αποτελέσματα που θα φέρει η επιβληθείσα πολιτική.
Για παράδειγμα και εν προκειμένω πόσο απαραίτητες είναι οι ιδιωτικοποιήσεις για να απελευθερωθεί η επιχειρηματικότητα, πόσα χρήματα θα έρθουν στα δημόσια ταμεία και πόσες «συντεχνίες»- όλως τυχαίως μόνο εργαζομένων- θα ξεβολευτούν με αυτόν τον τρόπο. Μετά βεβαιότητας θα τεθεί το επόμενο δίλημμα: θέλετε παραπάνω φόρους ή ιδιωτικοποιήσεις; Μπορεί ο κος Παπακωνσταντίνου να ρωτήσει κάποιο πολιτικό της αριστεράς αν έχει πρόχειρα 50 δις ευρώ ειδάλλως να μη μιλάει.
Ακόμα θα μας πουν πόσο απαραίτητο είναι να πάμε σε μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, ειδάλλως ο κος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δε θα προλαβαίνει να εγκαινιάζει επιχειρηματικές μονάδες σε όλες τις βαλκανικές χώρες πλην της δικής μας.
Αν μάλιστα τολμήσουμε ως λαός να κινητοποιηθούμε, τότε τα spreads θα ανέβουν, ο τουρισμός και τα ιστορικά κέντρα των πόλεων θα βρεθούν στο χείλος της απόγνωσης, τα δελτία των οχτώ θα μας καταγγείλουν για την ανευθυνότητά μας και θα κληθούμε να επιστρέψουμε πάραυτα στους καναπέδες μας, προς όφελος της εθνικής σωτηρίας που περνά από το μνημονιακό μονόδρομο. Θα ανακοινωθεί από κυβερνητικά χείλη ότι και το νέο μνημόνιο είναι ευλογία, ευτυχία, ότι περιγράφει όσα έπρεπε ούτως ή άλλως να κάνουμε και άλλα σχετικά. Αν τα πράγματα δυσκολέψουν και ο λαός δεν αποσυρθεί σπίτι του ούτε και έτσι, προκειμένου οι «γνωρίζοντες» να αποφασίζουν με την ησυχία τους, τόσο το χειρότερο για το λαό: ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει ότι δεν απολογείται σε καμία συντεχνία για αυτά που κάνει- προφανώς τα μέλη των «συντεχνιών» δεν ανήκουν στο λαό, ώστε να έχουν το δικαίωμα να απαιτούν ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός να απολογείται και σε αυτούς.






