Του Γιαννη Η Χαρη.
Ακοίμητοι Φρουροί της Τάξης, με το δάχτυλο στη
σκανδάλη, μην και φανεί στο δρόμο η Ανομία… Νά, ένα γιούχα, μια μούτζα, ένα
γιαούρτι, πολύ περισσότερο κάποιος βανδαλισμός ή άλλη ακραία δυναμική ενέργεια:
όλα ίσα κι όμοια, όλα ίδια, και μεταξύ τους και με τ’ «άλλα», τα «από κει». Τα ποια; Τα αποσιωπημένα συχνά, σίγουρα τα συρρικνωμένα και
υποφωτισμένα, ακόμα κι όταν πρόκειται για δολοφονία. Αυτά που, εάν και εφόσον καταγραφούν, «βεβαίως»
και θα καταδικαστούν («η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται»), μα πιο πολύ θα
ισοσκελιστούν με τα γιούχα και τις μούτζες –αν δεν ερμηνευτούν κιόλας σαν
απότοκα!
Έτσι λοιπόν, το αυγό ή το γιαούρτι σε πολιτικούς ή
δημοσιογράφους εξισώνονται με ξυλοδαρμούς και μαχαιρώματα έως δολοφονίες
μεταναστών από Χρυσαυγίτες. Που μάλιστα σπανιότατα απασχολούν καθαυτά τους
Φρουρούς, αντίθετα με όλα τα άλλα κρούσματα «ανομίας» για τα οποία η
δίωξη-καταδίκη-εκτέλεση της ποινής γίνεται αυτεπάγγελτα.
Δικαιικός πολιτισμός αιώνων,
με διάκριση εγκλημάτων, εξέταση κινήτρων και ελαφρυντικών, έννοιες άγνωστες στο
καθ’ ημάς Γκουαντάναμο εφημερίδων και καναλιών.
ΣΧΟΛΙΟ
Στην ''Φωτειαδα'' σχολη αυτα θεωρουνται στα ''ορια της Συνταγματικοτητας''
