Αθώοι όλοι για την υπόθεση του Τοπλού

Αθώους έκρινε χθες το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων
Χανίων τους οχτώ κατηγορούμενους για την πολύκροτη υπόθεση του
ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής Τοπλού. Την απαλλαγή των
κατηγορουμένων, του ηγούμενου και των πραγματογνωμόνων, πρότεινε και η
εισαγγελέας έδρας που αναγνώρισε ότι ιδιοκτήτης της επίδικης έκτασης
είναι η Μονή.
Η εξέλιξη αυτή ανακούφισε τους κατηγορούμενους, τερματίζοντας μία δικαστική περιπέτεια που ξεκίνησε το 2008 μετά τη μηνυτήρια αναφορά του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκου Αλαβάνου, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση «Βατοπέδι της Κρήτης».
Η εξέλιξη αυτή ανακούφισε τους κατηγορούμενους, τερματίζοντας μία δικαστική περιπέτεια που ξεκίνησε το 2008 μετά τη μηνυτήρια αναφορά του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκου Αλαβάνου, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση «Βατοπέδι της Κρήτης».
Τίτλοι τέλους στην πολύκροτη υπόθεση από το Εφετείο
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Τίτλοι τέλους έπεσαν χθες για την πολύκροτη υπόθεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής Τοπλού. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Χανίων αθώωσε τους οχτώ κατηγορούμενους, τον ηγούμενο της Μονής και τους επτά πραγματογνώμονες και τεχνικούς συμβούλους, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο εδώλιο κατηγορούμενοι για ηθική αυτουργία και άμεση συνέργεια αντίστοιχα για απάτη στο Δικαστήριο κατά συρροή σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου.
Η απόφαση του Δικαστηρίου επέφερε μεγάλη ανακούφιση στους κατηγορούμενους, η δικαστική περιπέτεια των οποίων ξεκίνησε το 2008 όταν ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά στον τότε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γιώργο Σανιδά, χαρακτηρίζοντας δημοσίως την υπόθεση ως «Βατοπέδι της Κρήτης».
Τον Νοέμβριο του 2008, ο κ. Σανιδάς ζητά από την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Κρήτης να διενεργήσει έρευνα για τη συγκέντρωση επιπλέον στοιχείων για τη διάπραξη κακουργηματικών πράξεων όπως η απάτη σε βάρος του Δημοσίου από μέρους της Μονής, της άμεσης συνέργειας σε απάτη εκ μέρους δασικών υπαλλήλων και πραγματογνωμόνων, της ψευδούς βεβαίωσης εκ μέρους υπαλλήλων της δασικής υπηρεσίας και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδείς βεβαιώσεις από πλευράς της Μονής.
Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν «εκρηκτικό» κλίμα στην Σητεία όπου η τοπική κοινωνία εμφανίζεται διχασμένη σε σχέση με την περιβόητη επένδυση. Διαρκούσης της προκαταρκτικής έρευνας, τον Απρίλιο του 2009 γίνεται γνωστό ότι η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας βάζει «πάγο» στην επένδυση.
Τον Ιούνιο του 2009, με το πέρας της προκαταρκτικής έρευνας, συνεδριάζει η Ολομέλεια Εφετών Κρήτης προκειμένου-με βάση την παραγγελία Σανιδά-να αποφασίσει αν η περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης θα πρέπει να ανατεθεί σε ειδικό εφέτη ανακριτή. Η συντριπτική πλειονότητα αποφασίζει ότι δεν χρειάζεται ειδικός εφέτης και έτσι η κύρια ανάκριση ανατίθεται σε τακτικό ανακριτή Χανίων.
Η κύρια ανάκριση ολοκληρώνεται τον Ιούνιο του 2010.
Μετά από μία αναβολή, η εκδίκαση της υπόθεσης ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή, 8 Ιουλίου και χθες εξεδόθη η αθωωτική απόφαση για τους οχτώ.
«Είπαμε την αλήθεια»
Τόσο ο ηγούμενος της Μονής όσο και οι πραγματογνώμονες στις απολογίες τους υποστήριξαν ότι είπαν μόνο την αλήθεια και ότι σε καμία περίπτωση δεν εξαπάτησαν το δικαστήριο ως προς την ιδιοκτησία της επίδικης έκτασης.
Να σημειωθεί ότι το Ελληνικό Δημόσιο δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής και ζητούσε ως αποζημίωση ποσό άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ.
Την απαλλαγή των κατηγορουμένων πρότεινε στην αγόρευση της η εισαγγελέας έδρας, κ. Χρυσογιάννη, η οποία, σύμφωνα με τους συνηγόρους υπεράσπισης, τεκμηρίωσε με άρτιο τρόπο το σκεπτικό της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στην αγόρευση της αναγνώρισε ότι ο ιδιοκτήτης της επίδικης έκτασης είναι η Μονή, η οποία αποδείχτηκε ότι είχε τη νομή της περιοχής, τουλάχιστον 20 χρόνια πριν την εισαγωγή του Κρητικού Αστικού Κώδικα που αναγνώριζε τον θεσμό της χρησικτησίας.
Όπως τονίστηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο Κρητικός Αστικός Κώδικας προέβλεπε ότι εφόσον έχεις τη νομή προηγουμένως και συμπληρώνεις 20ετία- η Μονή είχε τη νομή από το 1783-αποκτάς κυριότητα μετά πάροδο πέντε ετών από την δημοσίευση του. Αφού λοιπόν δημοσιεύτηκε το 1904, η Μονή απέκτησε την κυριότητα το 1909.
Η εισαγγελέας αποφάνθηκε ότι οι ισχυρισμοί της Μονής και των πραγματογνωμόνων είναι βάσιμοι και ότι ενώπιον των δικαστηρίων που διεξήχθησαν τέθηκαν αληθή στοιχεία.
Ως εκ τούτου δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της απάτης που προϋποθέτει την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών.
Σύμφωνα με πληροφορίες με το πέρας της δίκης, η εισαγγελέας ευχήθηκε η επένδυση που προγραμματίζεται να γίνει, να είναι σωστή και ωφέλιμη για την περιοχή, το Κράτος και την κοινωνία.
Τους οχτώ κατηγορούμενους υπερασπίστηκαν ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός, τα αδέρφια Χρήστος και Μανόλης Μαρκογιαννάκης, οι δικηγόροι Νίκος Κοκκινάκης και Γιάννης Βασιλάκης, οι Αθηναίοι δικηγόροι, Βασίλης Δημακόπουλος (ήταν συνήγορος του Μιχ. Χριστοφοράκου) και Θεόδωρος Κοντογιαννόπουλος και η κ. Τόνια Βουρλιώτη από τα Χανιά.
Η απόφαση χαροποίησε τους οχτώ και ιδιαίτερα τον ηγούμενο, ο οποίος φίλησε και συνεχάρη όλους τους συνηγόρους υπεράσπισης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου